Poslednji pozdrav legendi: Duško Vujošević ispraćen uz suze i stihove Gabi Novak
Izvor: Otvoreni izvori Beograd se oprostio od košarkaškog vizionara koji je obeležio čitavu jednu eru, dok su se sportski velikani okupili da odaju počast čoveku koji je živeo za pobede.
Beograd je danas utihnuo pred odlaskom čoveka čije je ime decenijama bilo sinonim za borbu, autoritet i neprikosnoveni uspeh. Duško Vujošević, strateg koji je košarkašku igru pretvorio u umetnost i simbol trijumfa beogradskog Partizana, ispraćen je na večni počinak. Njegov odlazak u 68. godini života označio je kraj jedne ere, nakon što je iscrpljujuća borba sa narušenim zdravljem odnela figuru koja je oblikovala generacije asova.
Scena u Skupštini grada Beograda bila je ogledalo njegovog uticaja. Na komemoraciji se okupila sama elita regionalnog sporta, ljudi koji su pod njegovom palicom postajali šampioni ili su mu godinama bili dostojni rivali. U tišini su stajali Predrag Danilović, Ivo Nakić, Žarko Paspalj, Vladimir Kuzmanović, Uroš Tripković i Vlado Šćepanović. Snagu Vujoševićevog imena, koja je prevazilazila okvire košarkaških terena, potvrdilo je i prisustvo čelnika fudbalskog kluba Partizan, Rasima Ljajića i Predraga Mijatovića.
Kada je povorka stigla do Aleje zaslužnih građana na Novom groblju, nastupio je trenutak koji će ostati urezan u pamćenje svih prisutnih. Između visokih borova i teških uzdaha, vazduhom su se prolomili stihovi legendarne Gabi Novak. Vujošević je sahranjen uz pesmu "Pamtim samo sretne dane", numeru koja je u ovom tužnom trenutku dobila sasvim novo, sudbinsko značenje. Za one koji su ga poznavali privatno, ovo nije bio slučajan izbor, već poslednja poruka čoveka koji je, uprkos svim kontroverzama i oštrom javnom gardu, najviše cenio nezaboravne trenutke pobeda koje je ostavio u nasleđe.
Odlazak trenera koji je vodio poslednju reprezentaciju Jugoslavije na Svetskom prvenstvu 1991. godine ostavlja duboku prazninu. Njegov lik ostaje upisan u istoriju kao spoj čelične discipline i duboke emocije prema igri, a ispraćaj u Beogradu bio je završni čin dostojan košarkaškog besmrtnika.
